Πολλές φορές δε ξέρεις γιατί κάνεις το ότι. Ένα αόρατο σχοινί σαν να σε τραβάει από τον αφαλό, μια ώθηση από μέσα σου να προχωρήσεις. Να πας που; Άγνωστο. Γοητευτικό το ψάξιμο του που.
Πολλές φορές οι άλλοι δε μπορούν να καταλάβουν τους δρόμους που χαράζεις, δρόμους που κι εσύ ο ίδιος δε ξέρεις το που θα βγάλουν.Χαρισματικοί όσοι μπορούν να διαβάζουν χάρτες(νοητούς και πραγματικούς, είναι μια τέχνη να προσανατολίζεσαι σωστά).
Σωστό, λάθος σαν πολλά υποκειμενικά κριτήρια μαζευτήκανε. Αλλά έτσι γίνεται θα μου πεις, σε συνάρτηση ζούμε με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους. Δε θέλουμε να πληγώνουμε, δε θέλουμε να πληγωνόμαστε, θέλουμε να θέλουμε, τα θέλουμε όλα. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορούμε να τα έχουμε πάντα χωρίς μια ρήξη ή χωρίς να χάσουμε κάτι.... Χωρίς να ξεβολευτούμε έστω και λίγο από το υπάρχον σκηνικό...
Ίσως το πιο περίεργο είναι ότι δεν μπορούν να φανταστούν καν την πρόθεση. Αισθανόμουν τόση ευφορία. Μπροστά η πλατεία των στιγμών, δεξιά η θάλασσα της απόδρασης και κάπου χωμένο ένα στενάκι που συχνά περπατάς. Έχεις περάσει σε διαφορετικούς χρόνους με άλλα πράγματα στο μυαλό, χωρίς να γνωρίζεις καν την ύπαρξή μου, χωρίς να ξέρω πως θα έρθεις. Και θα είμαι εκεί.Μπορεί να σε δω ένα πρωινό να τη διασχίζεις, μπορεί να με ακούσεις κάποτε, μπορεί και ποτέ, μπορεί να έρχομαι πιο κοντά σου γεωγραφικά και να απομακρύνομαι.... Μπορεί, όλα πιθανά και ενδεχόμενα, να είμαστε καλά να τα ζήσουμε έτσι όπως έρχονται εντελώς φυσικά και ακαθόριστα...
Αέρας, άλλη λέξη δε μου έρχεται στο μυαλό.... Διαρκής κίνηση.... Διαρκής ελευθερία..... Ελευθερία μόνο σε όσα αγαπάς κι ας πιστεύουν οι άλλοι πως σε δεσμεύουν αυτά που κάνεις ή και οι ίδιοι..
Η πραγματική ελευθερία είναι εκεί που το σώμα και η ψυχή σου αναζωογονείται. Και να σου πω κάτι στην τελική; Αν ψάχνεις ενδείξεις ελευθερίας δε βρίσκονται πουθενά αλλού από το χαμόγελο.... Το χαμόγελο που βοηθάς να γεννηθεί απέναντί σου και αυτό που διαγράφεται πάνω στα χείλη σου. Υποκειμενικό κι αυτό θα μου πεις και δίκιο θα έχεις, μα όπως ξέρεις ο καθείς έχει την άποψή του κι αυτή είναι τουλάχιστον αρκετά αισιόδοξη.
Και αφού περί ελευθερίας ο λόγος...... Ρομ..... Οι Ρομ εκφραστές της ουτοπίας της ελευθερίας, αέρας... Φυλή και κουλτούρα, τρόπος ζωής...... Δε χρειάζεται να είσαι της φυλής για να σε γοητεύσει η κουλτούρα κι η ψυχή απλά να έχεις τα αυτιά σου ανοιχτά, να νιώθεις τον ρυθμό της φύσης να χορεύεις και να στροβιλίζεσαι στον ρυθμό της ψυχής σου..... Ίσως αυτά τα βήματα να είναι τα μόνα που θα σε οδηγήσουν στο κάπου..
http://youtu.be/1_hxwyE645g
Πολλές φορές οι άλλοι δε μπορούν να καταλάβουν τους δρόμους που χαράζεις, δρόμους που κι εσύ ο ίδιος δε ξέρεις το που θα βγάλουν.Χαρισματικοί όσοι μπορούν να διαβάζουν χάρτες(νοητούς και πραγματικούς, είναι μια τέχνη να προσανατολίζεσαι σωστά).
Σωστό, λάθος σαν πολλά υποκειμενικά κριτήρια μαζευτήκανε. Αλλά έτσι γίνεται θα μου πεις, σε συνάρτηση ζούμε με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους. Δε θέλουμε να πληγώνουμε, δε θέλουμε να πληγωνόμαστε, θέλουμε να θέλουμε, τα θέλουμε όλα. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορούμε να τα έχουμε πάντα χωρίς μια ρήξη ή χωρίς να χάσουμε κάτι.... Χωρίς να ξεβολευτούμε έστω και λίγο από το υπάρχον σκηνικό...
Ίσως το πιο περίεργο είναι ότι δεν μπορούν να φανταστούν καν την πρόθεση. Αισθανόμουν τόση ευφορία. Μπροστά η πλατεία των στιγμών, δεξιά η θάλασσα της απόδρασης και κάπου χωμένο ένα στενάκι που συχνά περπατάς. Έχεις περάσει σε διαφορετικούς χρόνους με άλλα πράγματα στο μυαλό, χωρίς να γνωρίζεις καν την ύπαρξή μου, χωρίς να ξέρω πως θα έρθεις. Και θα είμαι εκεί.Μπορεί να σε δω ένα πρωινό να τη διασχίζεις, μπορεί να με ακούσεις κάποτε, μπορεί και ποτέ, μπορεί να έρχομαι πιο κοντά σου γεωγραφικά και να απομακρύνομαι.... Μπορεί, όλα πιθανά και ενδεχόμενα, να είμαστε καλά να τα ζήσουμε έτσι όπως έρχονται εντελώς φυσικά και ακαθόριστα...
Αέρας, άλλη λέξη δε μου έρχεται στο μυαλό.... Διαρκής κίνηση.... Διαρκής ελευθερία..... Ελευθερία μόνο σε όσα αγαπάς κι ας πιστεύουν οι άλλοι πως σε δεσμεύουν αυτά που κάνεις ή και οι ίδιοι..
Η πραγματική ελευθερία είναι εκεί που το σώμα και η ψυχή σου αναζωογονείται. Και να σου πω κάτι στην τελική; Αν ψάχνεις ενδείξεις ελευθερίας δε βρίσκονται πουθενά αλλού από το χαμόγελο.... Το χαμόγελο που βοηθάς να γεννηθεί απέναντί σου και αυτό που διαγράφεται πάνω στα χείλη σου. Υποκειμενικό κι αυτό θα μου πεις και δίκιο θα έχεις, μα όπως ξέρεις ο καθείς έχει την άποψή του κι αυτή είναι τουλάχιστον αρκετά αισιόδοξη.
Και αφού περί ελευθερίας ο λόγος...... Ρομ..... Οι Ρομ εκφραστές της ουτοπίας της ελευθερίας, αέρας... Φυλή και κουλτούρα, τρόπος ζωής...... Δε χρειάζεται να είσαι της φυλής για να σε γοητεύσει η κουλτούρα κι η ψυχή απλά να έχεις τα αυτιά σου ανοιχτά, να νιώθεις τον ρυθμό της φύσης να χορεύεις και να στροβιλίζεσαι στον ρυθμό της ψυχής σου..... Ίσως αυτά τα βήματα να είναι τα μόνα που θα σε οδηγήσουν στο κάπου..
http://youtu.be/1_hxwyE645g
