Κάποιες φορές φτάνει ένα ανοιχτό παράθυρο.... Ο αέρας που φαντάζεσαι κινεί την κουρτίνα.. Να αφήνετε ανοιχτά τα παράθυρα.. Δε ξέρεις τι μπορεί να μπεί ή αν εσύ βγείς.. Όπως και να έχει δίνεις μια είσοδο (ή μήπως έξοδο;) στην κίνηση..
Από το ανοιχτό παράθυρο βλέπω ένα κομμάτι ουρανό... ένα κομμάτι αττικό ουρανό..... όλον τον ουρανό.... του κόσμου σας τον ουρανό.... αφορμή να φαντάζομαι τον δικό μου ουρανό.. η πραγματικότητα το έρισμα της φαντασίας.. κι όσο μπορείς να ονειροβατείς μπορείς να κοιτάς με καθαρά μάτια ένα παιδί, να μυρίζεις ένα λουλούδι ή απλά να κοιτάς χώρις το που ή το γιατί.... δεν είναι η εξήγηση η ουσία μα το ότι μπήκες στη διαδικασία των εξηγήσεων ίσως και να έχει μια δόση αλήθειας....
Ανειρμάτιστο κείμενο, ανεξήγητη μουσική, περίεργη νύχτα κι η γραφεύς ακροβάτισσα στις λέξεις και τη σιωπή....
"Να βλέπω έξω, να χαμογελώ..."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου